
فیلم پل در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر به کارگردانی محمد اصغری با بازی روح الله زمانی، سعید آقاخانی، آرمن رحیمیان و سروش صحت روایتی متفاوت از حال و هوای عملیات خیبر را ارائه می دهد. دیدگاهی مبتنی بر انسانیت و همدلی.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر برنا ، فیلم «پل» به کارگردانی محمد اصغری یکی از آثار متمایز سینمای دفاع مقدس است که به جای تکیه بر قهرمانی های کلیشه ای سعی در ارائه روایتی انسانی، ساده و احساسی از جنگ دارد.
داستان فیلم در یکی از حساس ترین مقاطع جنگ تحمیلی می گذرد. جایی که جنگ فقط یک میدان جنگ نیست، بلکه آزمایشی برای انسانیت است. شخصیت موسی با بازنمایی روح کنترل کننده و پذیرنده زمان خداوند، قلب تپنده روایت محسوب می شود. یک نوجوان دبیرستانی با روحی روشن، صادق و آسیب پذیر ناخواسته با یافتن کودکی در منطقه جنگی در مسیری پر از چالش و انسانیت قرار می گیرد. او گاهی در انتقال احساسات خام و کودکانه موسی موفق می شود. تا جایی که این صداقت احساسی بخشی از ضعف های فنی نوازندگی او را می پوشاند.
داستانی ساده اما زیبا
فیلمنامه پل بر اساس داستانی ساده اما تلخ ساخته شده است. روایت پیچیدگی های اغراق آمیزی ندارد اما می تواند مخاطب را به خوبی نگه دارد. دکوپاژ دقیق و مدبرانه فیلم، فضای جنوب و فضای جنگ را به شکلی معقول و ملموس به تصویر می کشد و از این نظر اثر در فضاسازی موفق است.
سعید آقاخانی در میان بازیگران با گریمی متفاوت حضوری چشمگیر دارد و سعی می کند شخصیتی چندلایه ارائه دهد اما مشکل جدی او در اجرای گویش عربی است. عربی ناپخته و نادرست آقاخانی بارها از روایت بیرون می آید و به اعتبار شخصیت لطمه می زند. نقطه ضعفی که با انتخاب بازیگر مسلط به گویش برطرف می شود.
آرمن رحیمیان که برای اولین بار در جشنواره فیلم فجر جلوی دوربین رفت، بازی قابل قبولی را ارائه می دهد و رکوردشکنی در بستر نقش دارد. حضور کوتاه سروش صحت هم جای تعجب ندارد. موسیقی متن با روایت پیش می رود و بدون اغراق به تقویت فضای احساسی فیلم کمک می کند. صحنه های نبرد اگرچه محدود است، اما عموماً قابل قبول و باور است.

کلیشه ها و ریتم فیلم
اما فیلم ریتم خود را در میانه روایت از دست می دهد و برخی از دیالوگ ها پیش پا افتاده می شوند. علیرغم این نقاط ضعف، لانگ شات های پل خیبر و اطراف آن یکی از نقاط قوت بصری فیلم است. تصاویری چشم نواز که زیبایی جغرافیا و وزن تاریخ را همزمان به دوش می کشند.
در مجموع «پل» فیلمی است که دفاع مقدس را از زاویه ای متفاوت و از منظر انسانی و اخلاقی روایت می کند. شاید کامل نباشد، اما صداقت احساسی و نگاه انسانی آن، آن را به تجربه ای قابل احترام در سینمای جنگ ایران تبدیل کرده است.





